Ik, Eveline Bekkering (1957) ben geboren in Loosdrecht . Beeldend bezig zijn, op een speelse manier, was altijd een deel van mijn leven. Op mijn 13 e begon ik met het werken met klei, het boetseren van allerlei vormen die ik mooi vond: figuren, koppen, abstract en figuratief. Het 3-dimensionaal bezig zijn vond ik fascinerend, puur vanuit mijn gevoel vormgeven.
Na mijn gymnasium was het door omstandigheden niet mogelijk de kunstacademie te doen, en koos ik voor een lerarenopleiding handvaardigheid en textiele werkvormen, waarna ik een aantal jaren les gaf.

Het tekenen kwam  op een later tijdstip in mijn leven. Het op dat moment nog vrij onbekende fenomeen mandala’s kwam op mijn pad en gaf mij de mogelijkheid mijn creativiteit en vaardigheden op het platte vlak te onderzoeken.

“De cirkel gaf mij de mogelijkheid op een veilige manier mijn binnenwereld te verkennen en vorm te geven, en mijzelf als autodidact op kunstzinnig niveau te ontwikkelen" .
Na een aantal jaren heb ik  de begrenzing van de cirkel losgelaten, om vrijer te kunnen werken met gemengde technieken (ecoline, pastelkrijt, kleurpotlood) en aquarelverf .
 
Hoewel het 3-dimensionaal werken daardoor een tijdje  wat meer naar de achtergrond was verdwenen, is het nooit helemaal weggeweest. Vanaf 2005 heb ik mij intensief met het werken in steen verbonden.
Naast veel in mijn eigen atelier te werken, heb ik lessen gevolgd bij Klaas Kuiper en heb ik mij van 2008 tot 2011 geschoold aan de Vrije Academie voor Beeldhouwkunst te Driebergen.
Het beeldhouwen in verschillende soorten steen is als een hernieuwde zoektocht naar de vormkracht in mijzelf, maar nu vanuit een diepere laag, vanuit de stilte in mijzelf. Een wezenlijke uitdaging hierin is om niet expliciet mijn wil aan de steen op te leggen, maar open te staan voor wat er in de steen aan verborgen mogelijkheden aanwezig is, in combinatie met mijn persoonlijke creativiteit.
Het houwen van een beeld met de trage interactie tussen ontstaan (doen) en ontwikkeling (laten gebeuren) vraagt om onnoemelijk veel geduld, om momenten van luisteren naar het proces, naast steeds opnieuw kijken. En het is juist die traagheid die verdieping geeft aan de uiteindelijke vorm
Ik ben een beeldhouwer in de klassieke zin van het woord, d.w.z. ik hak mijn beelden handmatig uit grote brokken natuursteen.
 
Beelden zeggen meer dan woorden. Zij drukken een gevoel, een emotie uit die universeel is en voor een ieder voelbaar en herkenbaar. Het ruimtelijk werken in diverse soorten steen geeft mij de mogelijkheid het platte vlak te ontstijgen, en mijzelf en mijn gevoelens werkelijk vorm te geven. In mijn beeldhouwwerk ben ik altijd op zoek naar de essentie van dat wat ik op dat moment wil uitbeelden, maar wel in samenspraak met de zeggingskracht van de steen. Dat gebeuren maakt het tot een uitermate spannend proces.
 

Mijn beelden zijn zowel abstract / geabstraheerd als figuratief, waarbij een sterk lijnenspel het beeld zijn specifieke karakter geeft. Soms wordt er gewerkt vanuit een ontwerp of voorstudie, soms puur geïnspireerd door de vorm van de steen.Thema’s zijn torso’s, gestileerde figuren en natuurlijke vormen, waarin het spanningsveld tussen scherpe lijnen en zachte vormen wordt opgezocht.